Diken Ucu


Hafızam beni yanıltmıyorsa Behçet Çelik’in okuduğum ilk öykü kitabıydı: Diken Ucu

Diken Ucu’nda birçok öyküsünden beğendiğim alıntılar ile paylaşım yapmak istiyorum.

“Umut ulan umut ! Umut olmadan yaşanır mi?”

11934054_10206449524629874_535271683_n

* görmek , bakmak, gözler, boşluk. sayfa 51

11948204_10206442324049864_349946317_n

Konuşup bitirdik, herkes diyeceğini dedi – hicbir sey değişmedi. sayfa 24

11908039_10206342313429661_304234173_n

“Onu özlediğim için aradığımı sanmış olmalı. Özlemedim diyemem, ama özlediğim o mu, bundan emin değilim. O kitabı geçen akşam elime almasaydım, onu aramak aklıma gelmezdi. Boş gözlerle kitaplığa bakıyordum – ne sık yapar oldum bunu. Okunmuş okunmamış, çeyrek yarım bırakılmış kitapların ne anlattıkları, ne hakkında oldukları değildi aklımdan geçenler. Ne zaman aldığımı, okurken neler düşündüğümü hatırlamaya çalışıyordum; fotoğraf albümüne göz gezdirirken birdenbire karşıma çıkan hem tanıdık hem yabancı bir yüzü tanımaya çalışır gibi…”

Öykü ve sevgi ile kalın.